Ben bütün sabahlar yalnızım; yalnız uyanıyorum!
Saçlarım diken diken uyanıp kabuslardan,
Akşam bedenimi zor atıyorum yorgunluktan!
Sevmiyorum artık şu geceleri,
Ben bütün sabahlar yalnızım; yalnız uyanıyorum…
Sokak öğretmenleri sessiz ayrılıklar yaşıyor,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta