Sessiz bir duman gibi cöker
insan yalniz kalinca
zalim aksamlarda
su gurbet dedikleri yalnizlik,
Bazazn bir trenin cigliginda
bir gemi limaninda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrikler derin ve manali bir siir gurbetin acisin ceken bilir
selamlarimla basarilar dilerim
Çok güzel bir şiir, duygular çok güzel anlatılmış.Tebrik ederim
Bir şeyleri bilmek için yaşamak gerekir. Yaşayan biri olarak gurbeti çok güzel anlatmışsınız. Tebrikler..
Mustafa Erkenekli
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta