Gurbet Şiiri - Enver Gokcay

Nasıl anlatayım bilmemki nasıl
Bağrımdaki taşın adıdır gurbet
Adını andığım zaman her fasıl
Gözümdeki yaşın adıdır gurbet

Tarifi imkansız sormayın bana
Hasreti tak etti tak şirin cana
Ellerin yurdundan elce Vatana
Uzaktan bakışın adıdır gurbet

Tutmayan dermansız titrek dizlerden
Umudu tükenmiş solgun yüzlerden
Kan çanağı olmuş fersiz gözlerden
Çağlayıp akışın adıdır gurbet

İnsanlardan ırak bir yer arayıp
Kendinle başbaşa yalınız kalıp
Mazideki acı tatlı günleri anıp
Hayale dalışın adıdır gurbet

Anadan babadan koparıp alan
İnsanın içine dert keder salan
Sessiz ve sedasız gözden boşalan
Sağanak yağışın adıdır gurbet

Elleri koynunda düşünüp duran
Gelecek hayaliyle teselli bulan
Vatana Millete ve yare olan
Hasretle savaşın adıdır gurbet

Genç yaşta ahrete göçen canların
Özlemi gönlümde kalan sağların
Doğduğum diyara hasret dağların
Ardında kalışın adıdır gurbet

Birgün daha bitip akşam olunca
İçime gam keder hüzün dolunca
Nazlı yarı anıp efkärlanınca
Canımdan bıkışın adıdır gurbet

Adı ezberimiz olmuş dillerde
Memleket sevdası var gönüllerde
Eli kolu bağlı yaban ellerde
Zamanla yarışın adıdır gurbet

Edirneden tutun taa serhat Kars,a
Gözümde tütüyor gözümde bursa
Ya birde Gemlikte sevdiğin varsa
Yürekten yanışın adıdır gurbet

Enver der yadelde Vatan rüyası
Nakışlar sineme kederi yası
Bir şirin uykudan gece yarısı
Fırlayıp kalkışın adıdır gurbet