Gurbete dağıldık hep birer birer.
Toplanalım desek bir ömür sürer.
Çare yok önceden yazılmış kader.
Namerde muhtaç olmamak için.
Kimimiz yaşıyor yalan dünyada.
Kimimiz vedalaştı fani dünyadan.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta