Ona gitme diyordu Hüseyinin anası,
Dağlar kadar büyüktü,dertli ananın yası...
Zeynep Gelin eliyle çıkını bağlıyordu,
Bir yandan sessiz sessiz,hıçkırıp ağlıyordu...
Pınar pınar akardı,buğulu yaşlı gözler;
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




İnsanların çektiği; yokluk,acı ve hasret,
Bu yolların sonunda,hep gurbet var,hep gurbet...
çok güzeldi...
saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta