Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
SELAM KARDEŞİM..
Senin şiirlkerini her okuduğumda gerçekleri ve anlatmak istediğin duyguları inan yaşayarak okuyorum.Ve senin gibi yüreği sevgi dolu bir arkadaşım olduğu için hem çok onur duyuyorum ayrıca cok mutluyum, yüreğine sağlık. Bu şiirinle de gurbette kalan canlara seslenmişin tekrardan yüreğine sağlık. Zaten anlatmışın bir şey dememe gerek yok aslında. Bizde belki tam olarak gurbette olmasakta üniversitede insan gurbetin ne olduğunu anliyor. Hem kendi adıma hemde gurbetteki insanlarımız adına sana sonsuz teşekkürlerimi sunarım.
En içten Sevgi ve saygılarımla
Sinan TAŞÇI....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta