Ne telefon ne wi-fi
kalem ile kağıt
kimi zaman demir kapılara sayılı vurmaktı
teatinin adresi ya da isyanın sesi.
Çaresiz bakışların ortasında
içeriden kalan bir alışkanlık
hala hükmünü sürdürmekte yüreğin.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta