Yarimin yokluğundan,
İçimdeki bu boşluk...
Derdimin çokluğundan,
Halimdeki bu hoşluk...
O'na ben eremedim,
Goncalar deremedim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Erdal bey....
Yüreğine sağlık...
Felek işi biraz olsun bozsada dörtlüklerde insanın içine sinen güzel bir hoşluk var .............saygıyla
kaleminiz var günlünüz şen olsun.Gönül sesiniz hep kalemden dökülsün tebrikler
o ne güzel anlatımdı öyle can...
çok severek okudum...
akgünleri yaşayacağın günlere doğru yol alan usta şairin kalemini kutluyorum eline sağlık üstadım sevgilerimle
İnsanın sevdiği yanında olmayınca her an seven kalbe karanlıktır.Kaleminize yüreğinize sağlık Mesut Özbek
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta