Günü Gelince
Birer birer süzüldün gözlerimden toprağa doğru içimden,
kar oldun zifiri karanlık buz gibi dondurdun gecelerimi, döktün bütün yapraklarımı, içimden aldın duygularımı, umutlarımı söndürdü mum gibi.
Ben de kestim kuruyan ağaçları mı, doğrayıp yaktım bir bir,
küllerini savurdum ellerimle, rüzgâra güneşe ve aya.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta