Günü geldi fırladık hep beraber,
Gençlik silahının yivli namlusundan.
Savrulsak da dört bir yana, çoğumuz,
Münezzehtik hayat acısı, yaşam korkusundan.
Söylerdik parlak yıldızların altında,
Neşeli şarkıları bir ağızdan hepimiz de
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta