dünü yazma gücünü şimdi buldum
karardı yaşam bir anda senin gözlerinde beni göremeyince
çok acıdı yürek kan ağladı sensizliğe alışmaya başladığında
yüreğimi söktüm ve bıraktım senli şehir istanbul’a
meleğim.
Diledim ki Tanrı’dan tüm seni sevenler
Şiir yazsınlar güzelliğine
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta