Çok eskiden dervişlerin geleneği para altın akçe nâmına bir şey taşımamalarıymış. Çünkü sosyal yardımlaşma en üst düzeydeymiş. Tanrı misafiri denilen bir şey varmış başta. Gel zaman git zaman bu gelenek bozulmuş. Iki derviş yolculuk ederken biri diğerinin altın kesesini görmüş. Sen altın kesesi mi taşıyorsun diye hayretle sorunca:"Bu devirde dervişe dünyalık da lâzım oldu demiş." Yaaa işte böyle...Dervişe dünyalık biriktirten dünya bizi nelere mecbur etmez. Bu güne kadar hep çalıştım.Duam o ki daha da çalışayım. Atalar boş duracağına beleş çalış demişler.Kimseye muhtaç olmadan.
Günümüz güzel gönlümüz güzel olsun...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..



