Çok eskiden dervişlerin geleneği para altın akçe nâmına bir şey taşımamalarıymış. Çünkü sosyal yardımlaşma en üst düzeydeymiş. Tanrı misafiri denilen bir şey varmış başta. Gel zaman git zaman bu gelenek bozulmuş. Iki derviş yolculuk ederken biri diğerinin altın kesesini görmüş. Sen altın kesesi mi taşıyorsun diye hayretle sorunca:"Bu devirde dervişe dünyalık da lâzım oldu demiş." Yaaa işte böyle...Dervişe dünyalık biriktirten dünya bizi nelere mecbur etmez. Bu güne kadar hep çalıştım.Duam o ki daha da çalışayım. Atalar boş duracağına beleş çalış demişler.Kimseye muhtaç olmadan.
Günümüz güzel gönlümüz güzel olsun...
Adalet Fatima KarpınarKayıt Tarihi : 5.11.2025 10:50:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.



