zılgıtlar ve ağıtlar yaklaştıkça
yaklaşıyor savrulan yapraklar da
özürlü gözlerle bakıyorum geleceğe
solungaçlarına tutunuyorum yaşamın
çocukluğumu hatırlıyorum
ertelenemez bir çılgınlıktır bu
yüreğini taşıyamıyorum artık
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta