yüreğime asmıştım sevgi mandallarıyla umutlu günlerimi
arsız rüzgar savurdukça parçalamıştı gülücüklerimi
yakama yapıştı adımladığım yolların alacaklıları
balçıkla dost oldum unutmuştum karakaşlı damlaları
kime sarılayım umudun adı çalınmış
ortalıkta zıplıyorum ayaklar altında kuru bir yaprağım
olsun yine de umutsuz da olsa doğada dolaşmaktayım...
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Doğa kendine geleni sarar sarmalar ve binbir renk çeşidi ile bir şekilde umudu yüreğe pompalar.Kutlarım.selam ve sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta