Günler, günler geçiyor...
İnsanlar hep bir yerlere koşuşturuyor...
Yıldızlar gibi tüm sevdiklerim...
Belki de bu yüzdendir kendimi yalnız...
Ve çaresiz hissetmem...
Hep yalnız hissettim ve hissediyorum hala...
Yoksa kendimle bir mutsuzluk,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta