Geceler benim kadar uykusuz ve hırçın
Gündüzler isyan etmekte şafaklara.
Güneş yine zaman saçtı üstümüze,zamansız.
Kim bilir hangi diriyi gömecek toprağa
Hangi beşerin kılacak cenaze namazını.
Günler, hödük, köpekleşmiş…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta