Günler yorgun, günler miskin uyanıyor
Uykudan.
Ezilmişliğin ağırlığıyla başlıyor her şey
Atalet basıyor dem be dem
Günler mahmur, günler sakin
Kanayan düşünceler pervasız
Ağıtlar sessiz
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Gece yaklaşmakta
Hem çok yakında
İstila umudunda karanlık
Fethedilecek yürekleri.
Güneş ufukta asılı kalmış
Karanlığa gömülüp gitme korkusunda.
Günler uyanın
Uyanın günler
Karanlığa boğulmadan.
saygılar........
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta