Güngör Uslu Şiirleri - Şair Güngör Uslu

Sekiz Haziran Salı, iki bin on yılı,*
Selamünaleyküm dost, gülce gün hasılı.*
**
Gülüşün gülşendir can, gel gülümse biraz,*
Tebessüm dahi sevaptır, bıktırır çokça naz.*
**

Selamünaleyküm can, iki bin on sene,*
On sekiz Eylül gülüm, Cumartesi yine.*
**
Hani camide cem can, tek yön Kâbe idi,*
Omuz omuza saf biz, dilde söz tövbe idi,*
**

Selamünaleyküm can, iki bin on sene,*
Sekiz Temmuz perşembe, Nur Miracı yine.*
**
Namaz mü'min miracı, Hak arşına uruç,*
Kandili coşkusu sardı, gündüzü gül oruç.*
**

On dokuz Haziran can, iki bin on sene,*
Selamünaleyküm dost, Cumatertesi yine.*
**
Her gün bir nağme yazdık, arz-ı halim dedik,*
Heceyi esas aldık, öz melalim dedik.*
**

Öze bak ibret al, Merhaba ne dedim?
Şaşarım bu dosta, acaba ne dedim? *
Sözde bütüne bak, galiba ne dedim? *
Maksadım ne dinle, gûreba ne dedim? *
**
Senai söz dökmüş, Elhakça Hak söyler,*

Selamünaleyküm can, iki bin on sene,*
DörtTemmuz Gül Pazar, Rabbine dön yine.*
**
Nce güzeller gördün, tez gönül bağladın,
Yâr dedin vefa yokmuş, yaş döküp ağladın.*
**

**
Nerde o eski aşklar, yeterdi bir bakış,*
Derdi er “o benim ki”, “oluruz bak takış.”*
**
Cumbadan bakardı göz, nice aşk yeşerdi,*
Yaşmak kurardı dilber, ahu göz süzerdi.*

O yüreğe sordular, şol “Ân” değilmisin?
Damarımda akan lâv, al kan değilmisin?
Yaktın, yandırdın beni, bal ban değilmisin? *
Nefes alıp verdiğim, gül can değilmisin? *
**
Değilsin yâ, bir hayal, sır ülkesinde gül,*

Selamünaleyküm can, iki bin on sene,*
Onbir Ekim son bahar, Pazartesi yine.*
**
Ne virgül, nokta hayat, ölümün vakti yok,*
Ya gece veya gündüz, ölümün akti yok.*
**

**
Onsekiz mayıs Salı yıl iki bin on,*
Selamünaleyküm can, olmasın kem son.*
**
Gülizar der, “İşte hikayem pek kısa,*
Yaz âşık, çilekeş her anımda tasa.*