Güngör Celep Şiirleri - Şair Güngör Celep

Hiç kimseye lafı olmaz
Çünkü onun safı olmaz
Fırsat kollar affı olmaz
Fırsatçıdır ya münafık

Sabah namaz ağır gelir

Bazı kula gelir ağır
Gözde perde kulak sağır
Hak yoluna hakça çağır
Müslümanın nuru namaz

Şükretmeli her bir aza

Köyüm vardı köylüm vardı
Çocuk gibi gönlüm vardı
Bükülmeyen boynum vardı
Şu boynumu büktü gurbet

Koyun,kuzu,atım vardı

Ormanların nazlı gelin
Yayların gayet serin
Doldurulmaz asla yerin
Bunu böyle bil Şeyran'ım

Dört mevsimin dördü sende

El eleydi yedi düvel
Çanakkale etten duvar
Sorulmaz mı sorgu sual
Neden geldin diye sorduk

Sorduk bizler halisane

Kapılar kilitli camlarda perde
Sormayın dostlarım dostların nerde
Kimi gece çıktı kimi seherde
Tatile çıkılan gün oldu bayramlar

Anaya,babaya telefon açıp

Samanlığa derdik merek
İki tahta oda, terek
Saray köşktü sanki yürek
Adam gibi adamdık biz

Annemize ana derdik

Adem ile Havva ilkti
İkisi de cennetlik ti
Ne bağ, bostan,ağaç dikti
Bir meyveye cennet tepti

Suçladılar hep iblisi

Binayı binaya ekle de ekle
Gök yüzüne yol al bin bir emekle
Senin olmaz dünya benim demekle
İki saniyelik hükmün var ula

Selam çakar oldun taştan duvara

Sevgi,aşkı unuttuk biz
Kalbimizi uyuttuk biz
Yedi bizi şu kibrimiz
Ölümde var unutmayın

Hoşgörüyü hoş görmedik