Güngör Celep Şiirleri - Şair Güngör Celep

Hangi yerde hangi timin
Babasıdır kaç yetimin
Şehit kanı her santimin
Yetimleri tut Türkiye’m

Hangi dağda ini varsa

Köyüm vardı köylüm vardı
Çocuk gibi gönlüm vardı
Bükülmeyen boynum vardı
Şu boynumu büktü gurbet

Koyun,kuzu,atım vardı

Sen arkada bizler önde
Yürüyoruz aynı yönde
Bir bak dersin hele dön de
Her yolcuyu geçer ölüm

Yol uzundur durmak bilmez

Ormanların nazlı gelin
Yayların gayet serin
Doldurulmaz asla yerin
Bunu böyle bil Şeyran'ım

Dört mevsimin dördü sende

Kapılar kilitli camlarda perde
Sormayın dostlarım dostların nerde
Kimi gece çıktı kimi seherde
Tatile çıkılan gün oldu bayramlar

Anaya,babaya telefon açıp

El eleydi yedi düvel
Çanakkale etten duvar
Sorulmaz mı sorgu sual
Neden geldin diye sorduk

Sorduk bizler halisane

Samanlığa derdik merek
İki tahta oda, terek
Saray köşktü sanki yürek
Adam gibi adamdık biz

Annemize ana derdik

Adem ile Havva ilkti
İkisi de cennetlik ti
Ne bağ, bostan,ağaç dikti
Bir meyveye cennet tepti

Suçladılar hep iblisi

Binayı binaya ekle de ekle
Gök yüzüne yol al bin bir emekle
Senin olmaz dünya benim demekle
İki saniyelik hükmün var ula

Selam çakar oldun taştan duvara

Sevgi,aşkı unuttuk biz
Kalbimizi uyuttuk biz
Yedi bizi şu kibrimiz
Ölümde var unutmayın

Hoşgörüyü hoş görmedik