Yalnızlık perdesini örttüm üstüne.
Bu kadar yakından ısıtma beni,
vurma ışıklarını bana durmadan..
Yüreğim dayanmaz benim,
gidenlerin gölgesindeki bekleyişlere...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Anlamı derin ,düşündürücü bir öykü kapsmında dört-beş mısra..Neden çok daha duyarlı güzel bir şiir olmasın..Başarılar dilerim,esen kalınız..
Erdoğan Vural
hoş..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta