Emekliyorduk sevgi çemberlerinde
Bakılmamış bahçelerin kızgınlığı yüzümüzde
Attık kendimizi bulanık sulara
İlk gördüğümüz dala âşık olmak niyetiyle çırptık kanatlarımızı
Yapraklar yol gösterdi yangın sokaklarında
Seni sorduk sana yöneldik gözlerimizde mızraklarımız
Çıkış yollarının toplandıkları meydan gibisin
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta