Güneşten ay çizdim bugün.
Kim bilebilirdi ki sabahın olduğunu
Belki de bana göre hâlâ geceydi.
Bir kuş güzelliği ya da vapurdaki simitçinin bağırışı mıydı sabah?
Bana göre değildi.
İç benliğimin, kaybolmuş sokaktaki, çaresizlikten kurtulması gerekti.
Gece insanın içindeydi, hep var olmuş bir şekilde hem de
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta