yalnızım nüveylâ yalnızım
akrebin boğumunda kalmışım
topraktan başını çıkartamamış
nevnihâllerden örgüsüz kalmışım
senin cici ayakların ezmiş içimi
koparmış yaşamdan sensiz kalmışım
yalnızım nüveylâ yalnızım
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta