Doğurmuş kadın gibidir ufkun uzaklıklarında gece,
Âlem doğuyor, maşrıkta, ölümden hayata pür neşe
Karanlığın derin kızıllıklarından gülüşüyle güneşe,
Sessizlik, delinirken bin bir renk hayatın karanlığı,
Kim bulur? Kim kaybeder? Güneşin, işte! Aydınlığı.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta