Doğurmuş kadın gibidir ufkun uzaklıklarında gece,
Âlem doğuyor, maşrıkta, ölümden hayata pür neşe
Karanlığın derin kızıllıklarından gülüşüyle güneşe,
Sessizlik, delinirken bin bir renk hayatın karanlığı,
Kim bulur? Kim kaybeder? Güneşin, işte! Aydınlığı.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta