Sen o mavi gecelerin ardından doğan güneş,
Ben ise dışarıda gün ışığını bekleyen sevda nöbetçisi.
Tutsağım ömür boyu sana hem aydınlanmaya hemde ısınmaya.
Sensiz bir dünya hep karanlık hep soğuk gelir bana.
Ne denilir böyle durumlarda pek de bilmem aslında,
Ama seninle aydınlanan bu kalbi yalnızlığa bırakma.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta