Senin yanında güz mevsiminde açan çiçeğin şaşkın telaşı içinde etrafımda ki ayaz keskin rüzgara rağmen ve sonbahara inat tomurcuklarımı sağa sola savuruyorum,direniyorum sonbahara çünkü güneşimin sıcaklığına hasret kalmış,onunla bütünleşmenin mutlu anıyla tebessüm ediyorum bütün olumsuzluklara...şu an yanımdasın hayallerimin bitip tükenmek bilmeyen korkularından sıyrılıp beni benden eden o gözlere doya doya bakıp,bakışlarımında yardımıyla kalbimdeki seni sana anlatmaya çalışıyorum,,sana bakarken gözlerim dolarsa ağlıyorum sanma,gözlerim mutluluğunu ve seni özlediğini bu şekilde belli ediyor...şimdi sen yokken pas tutmuş dilim açılırda iki kelime söylenmem istenseydi eğer nefesimin yettiği kadar ve boğazımı patlatırcasına SANA SENİ SEVİYORUM diye haykırırdım,nerdesin vefasızım...ÖZLEMİŞİM SENİ HEMDE ÇOK ÖZLEMEK KELİMESİ HAFİF KALIR DUYGULARIMA,YANGINIMSIN SEN yokluğunda yanık bir türkü uzun hava gibiyim kasvetli..varlığınsa kara bulutların çekilip gökyüzünde güneşin doğuşu ve bir sevda masalının bıraktığımız yerden başlaması gibi bir şey,BENİM İÇİN BU SEVDA MASALI HİÇ BİTMEDİ YA SENİN İÇİN?
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta