Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dereceyi fazlasıyla hak'etmiş yani. Kutlarım güzel eserinizi.
Selâm ve dua ile...
.
T
E
B
R
İ
K
L
E
R
.
Bazen insan denen canlı çok acımasızdır. Belki bilerek can yakmaz ama donanımı eksiktir... yetersizdir... Gören gözlere yüreğe sahip değildir...Acıttı yüreğimizi. Benim için de kucaklayın sıkıca. Sevgilerimi yolluyorum.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta