Küçük bir çocuğum.
İnsanı sever,
Sevgi dağıtırım.
Kırlarda çiçek,
Dağlarda güneşim ben.
Anlamam
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




SEN HEP SEVGİ DAĞITIYORSUN HEP DAĞIT HEP GÜNEŞ GİBİ GÜLÜMSE EMİ?
TEBRİKLER GÜZEL ŞİİRE
sizi bu güzel şiirinizden dolayı tebrik ediyorum. şiirlerinizde kendiniz olmanız çok güzel. evet melek hanım, ruhumuz düştü berrak ve temiz sulara ve böylelikle tüm nehirler kirlendi. daha mavi bir dünya için sizi saygı ile selamlıyorum.orhan demirtaş
Büyüklerin çirkinliklerinde ders veren küçüklerin konçertosu gibi....
Nefis... Tebrikler.. Başarılarınız devamlı olsun...
Mehmet Halil.
şiirinize vesile olan çocugun annesiyim
harika tebrikler anne
yine güzel bir şiir. tebrik ederim. M. Halil
BRAVO....
çok güzel...
acı dolu dünyada güzel bir pencere
Şeref Yıldırım
Güzel dizeler...Saygılar...........
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta