Güneşim, aydınlığım, gündüzüm! ...
Her anım seninle anlamlı
Doğan her gün, yeni açan bir çiçek
Her günüm ayrı bir heyecan
Gözümü açtığım an sesini duyuyorum
Oturmuş karşıki kanepeden gözlerime bakıyorsun
Günaydın gülen yüzüm!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta