güneşim, çölün yeşil dimağlarında uyuyan kır atım
narin tomurcuklar gibi salınırken gözyaşların
işitmeyesin diye, toplarım hüznü bulutlardan
ışık süzmesiyle doldurur bütün göğü aydınlatırım.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta