Gökyüzünde parlayan bir yıldız,
Bir umut ışığı sanki,
Her bakışı şenlendiriyor kederli kalbimi,
Gülüşü ısıtıyor baktıkça buz tutmuş yüreğimi,
Belki de kandırıyor ele geçiriyor benliğimi,
Sıkılınca terk ediyor, eritiyor bir zehir timsali gözleri
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta