Ölüme yazılmışım,
sıramı bekliyorum.
Yokluktan, kıtlıktan değil,
sabır hiç değil.
Eğlene oynaya,
sıramı bekliyorum.
Gafletin dibine kahkahamı gömerek,
arsısca,
uslanmadan,
öylece,
ussuz,
ıssız…
bekliyorum.
— Anne, güneşi kim söndürdü?
Kayıt Tarihi : 17.10.2018 09:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!