İki avuç duayla, dünya suya doyar.
Bu su kimini ihya eder, kimini boğar.
Suyla topraklar kanar, nebatat doyar
Rahmetin ardında, güneşi görürsün.
Öfke karaciğeri, keder akciğeri yer.
Üzüntüye mideni, strese kalbini ver.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta