Güneşi gördüğüm gün öldüm,
Sonbaharın ilk ayının ilk günü.
Onu ulaşılmaz gördüm içimde,
Çok büyüktü, çok uzaktı ve çok parlaktı.
Güneşi gördüğüm gün öldüm,
İçime sindire sindire sevdim onu.
Resmini işledim, beynime,
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta