Bir ağaç eğilmiş su içiyor kana kana yıkandığın ırmaktan.
Belli uzun yoldan gelmiş toz içinde üstü başı.
Bir anne yapraklarını döküyor koparılan meyvesinin ardından.
Bir an evvel bahar gelsin istiyor yeşersin yeniden yaprakları.
İşte böyle bir hazan sabahında anladım seni kaybettiğimi.
Çocuğunun yanında dayak yemiş baba gibi yüreğim.
İncinmiş, kızgın, küskün ve şaşkın.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta