Al düşmüştü güneşin yanaklarına
Kızarmıyordu artık eskisi kadar.
Bir sevdaya tutuldu belkide bir ırmağın saflığı kadar.
Fabrikanın dumanları yükseliyordu,
Kızıla boyanan göğe doğru.
Sokak lambaları birer birer sönüyordu
Ve ardından bir güneş doğuyordu.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta