Bin dokuz yüz doksan beş yılında
Aylardan ocak.
Kan revan içinde dünya.
Yaralı.
Ha yıkıldı, ha yıkılacak.
Soruyor usulca,
Soğuktan kızaran ellerini hohlayarak:
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




ne güzel bir gönül dili bu..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta