Bin dokuz yüz doksan beş yılında
Aylardan ocak.
Kan revan içinde dünya.
Yaralı.
Ha yıkıldı, ha yıkılacak.
Soruyor usulca,
Soğuktan kızaran ellerini hohlayarak:
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




ne güzel bir gönül dili bu..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta