Tek başına yürü
Bilinmeyene doğru
Başındaki bir takım düşünceleri
Söküp at...
Hiç durmadan
Güneşin ardısıra
Sonsuzluğa doğru
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




efeler gibi:)
yiğit olanlar hani tek gezer denir ya kimi zaman..
saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta