Bugün yüreğim bir mülteci kampı,
Misafirim gözü yaşlı çocuklar...
Bir şeker, bir oyuncak avutamaz onları,
Onlar barışı öğrenmeden savaşı yaşadılar.
Öfkem güçlünün haklı görülmesine, masumun ezilmesine,
Dünya ne kadar çeker bu zulmü sinesine?
Anlamıyorum ne garip bir düzendir bu,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta