Bugün yüreğim bir mülteci kampı,
Misafirim gözü yaşlı çocuklar...
Bir şeker, bir oyuncak avutamaz onları,
Onlar barışı öğrenmeden savaşı yaşadılar.
Öfkem güçlünün haklı görülmesine, masumun ezilmesine,
Dünya ne kadar çeker bu zulmü sinesine?
Anlamıyorum ne garip bir düzendir bu,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta