Yüreğim önce umulmaz bir karla kaplandı
Örtüldü tüm gerçekliği dünyanın
Sonra güneş doğdu ve eritmeye başladı biriken karlarımı
Hepsi gözyaşı oldu yalan mutluluğumun
Yağan kar ne güzelde örtmüştü gerçeğimi
Bir an hep öyle kalacağına inanmak istedim, olmadı
Şıpır şıpır damladı sular gönlümün tavanından
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta