Mavi’ye kanamamış bir kavmin çocuğuydum ben,
Işıklarım kaybolduğunda.
Gözlerimden düştüğünde; ışıklar,
Sen yerde can çekişiyordun.
Önce uzaklık düştü gözüme, Sonra Ayrılık…
Canım’ı acıta acıta gidecektin uzaklara,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta