Koca şehirde kalabalığın içinde yalnız bıraktın beni
Kör bir kuyuda, karanlığın kalbinde açtım gözlerimi
Birazdan belki güneş doğacak, sabah olacak belki
Ama sensiz doğacak bu güneşte karanlıktayım ben.
Anladım ki benim güneşim senin gülen gözlerinmiş
Beni karanlıktan aydınlığa kavuşturan o gözlermiş
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta