Koca şehirde kalabalığın içinde yalnız bıraktın beni
Kör bir kuyuda, karanlığın kalbinde açtım gözlerimi
Birazdan belki güneş doğacak, sabah olacak belki
Ama sensiz doğacak bu güneşte karanlıktayım ben.
Anladım ki benim güneşim senin gülen gözlerinmiş
Beni karanlıktan aydınlığa kavuşturan o gözlermiş
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta