Sana bakarken gözlerim kamaşıyor , güneş mi elbisen ?
Bir aydınlık bırakıp ışıl ışıl içime doğuyorsun.
Hapsolmuş karanlığım ilk önce pembeleşiyor ,
Her bir hücrem sonra ağır ağır aydınlanıyor .
Ufuktaki bir okyanusun üstünü örten bir alacalı bir renk bu.
Okyanus binbir renk olduğu zaman , kendimi dünyamın en iyi ressamı gibi hissediyorum . Her bir renk iç içe ve bunu farkeden sana benim gözlerimmiş gibi.
Sen Yanımda olsan anlar mıydın bu renk kümesini ?
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta