Güneş Doğmaz Batıdan Şiiri - Cihat Şahin

Güneş doğmaz mağripten, daim maşrıktan doğar!
Batıya doğru gider, zalamı arzdan kovar.
Son doğuşu alamet, kıyamet-i kübraya!
Yıkılırken âlemler, o gün batıdan doğar!

Enbiyanın ağlebi, tulu etmiş doğudan,
Evliyanın tamamı, zuhur etmiş o nurdan.
Suleha ve arifin, ekser doğu menşeli,
Arz ve kulub şemsleri, şarktan gelmiş doğrudan!

Hükemanın, kahiri, daim çıkmış mağripte.
Batıl’a hayran olan, ordan almış görüpte.
Güneşsiz hayat olmaz, ama çoklar bigane!
Yüzler dönmüş batıya, az gönül var garipte!

Batı bize daima, pazarlamış nahoşu!
Unutturmuş cahile, doğudaki en hoşu!
Reklâmla yutturuyor, hazmedilmez zokayı,
Dolu hakikat varken, tercih ettirir boşu!

Bak kur’an’nın künhüne, labe leb irfan dolu!
Öğren yaşa ve yansıt, aydınlat sağı solu.
Medet umma batıdan, onlar bize muhtaçlar!
Gir ilahi iklime, hep yaşa dolu dolu!