9-HAZİRAN-1967 (MANYAS)
Güneş damlıyor gölgelere
Sıcaklığı vuruyor dostluğun
Her yere
Ve ömür dediğin
Ömrümüz
Bir değirmende
Sessizce küçülüyor
Kovalamayin beni yataga
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
Devamını Oku
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
güneş ışıklarından yansıyan yedi renk sevgi...aslında hepimize bu yetiyor..neden renkleri kendimize saklarız...paylaşıp çoğaltmayız sevgileri...zaman denen değirmen yılları öğütmeden....İsmet bey şiiriniz çok güzledi...tebrikler...bende hissettiklerimi paylaşmaya çalıştım...selam,saygı ve sevgilerimle....
değirmen...güzel bir tabir...
hergün bir çentik eksilen ama eksilirken ruha katkılarıyla çoğanlan...
değerli anlamlar...tebrikler şairimize:)
evet aslında bu bize yetiyor...fikrimce...paylaşımınıza teşekürler...saygımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta