Güneş açınca gündöndünün yüzü güler
Akşamdan kalma gözyaşlarını rüzgar siler
Bir rüzgara gıpta eder sarmaşık, bir güneşe
Güneş açınca ağlar sarmaşık kavuşamadığı için eşe
Geceleri mutludur çünkü eğer gündöndü başını yere
Ama sabah olunca kaldırır yeniden göğe
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta