Güneş açınca gündöndünün yüzü güler
Akşamdan kalma gözyaşlarını rüzgar siler
Bir rüzgara gıpta eder sarmaşık, bir güneşe
Güneş açınca ağlar sarmaşık kavuşamadığı için eşe
Geceleri mutludur çünkü eğer gündöndü başını yere
Ama sabah olunca kaldırır yeniden göğe
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta