Her sabah 6'da başlıyorum koşmaya. Hiç durmadan, engellere aldırmadan, sonu ne olacak diye sormadan sana yetişebilme umuduyla yarışıyorum zamanla; ama sonuç hep aynı: Ben yoruluyorum sense durmadan koşuyorsun. hergün saat 18'e kadar beraberiz, sonra sen yoksun
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta